VITAMIN SHOP , วิตามิน และ อาหารเสริมVITAMINSHOP
                 Vitamin & Supplement FOR 0 TO 100 YEARS
 
ความรู้เรื่องวิตามิน

: ปริมาณสังกะสีที่แนะนำให้บริโภค ตารางที่ 7.4.1

 

ปริมาณที่แนะนำให้บริโภค

         ในช่วง 10 ปี ที่ผ่านมา คณะกรรมการที่จัดตั้งโดยองค์การอนามัยโลก องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาธาติ ทบวงการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ (WHO/FAO/IAEA T996) ตลอดจนกล่มผู้เชี่ยวชาญของคณะกรรมการด้านอาหารและโภซนาการของสหรัฐอเมริกา (FNB/1OM 2001) ได้มีการหารือกันเพื่อกำหนดข้อเสนอแนะปริมาณธาตุสังกะสีที่ควรบริโภคประจำวัน ในขั้นต้น คณะกรรมการทุกชุดเริ่มจากการคำนวณความต้องการธาตุสังกะสีในกลุ่มอายุและภาวะต่าง ๆ เพื่อทดแทนการสูญเสียธาตุสังกะสีจากร่างกายรวมทั้งครอบคลุมปริมาณธาตุสังกะสีที่ร่างกายต้องการเพิ่มขึ้นในระหว่างการเจริญบเติบโต การตั้งครรภ์ และการซ่อมแซมเนื้อเยื่อ เป็นต้น ร่างกายสูญเสียธาตุสังกะสีจากทางเดินอาหาร และทางอื่น ๆ เซ่น ปัสสาวะ ผิวหนัง ผม เล็บ เหงื่อ น้ำอสุจิ และประจำเดือน การสูญเสียธาตุสังกะสีจากทางเดินอาหาร มักจะแปรตามปริมาณธาตุสังกะสีในอาหารที่บริโภค ในขณะที่การสูญเสยจากทางอื่น ๆ จะมีค่าค่อนข้างคงที่ความต้องการธาตุสังกะสีในกลุ่มอายุต่าง ๆในการคำนวณปริมาณธาตุสังกะสีทีสูญเสียจากร่างกายประจำวันนั้น คณะกรรมการนานาซาติด้านโภชนาการของธาตสังกะส หรือ lziNCG ได้พิจารณาคัดสรรเกณฑ์ส่วนใหญ่ที่เสนอโดยคณะกรรมการอาหารและโภชนาการของสหรัฐอเมริกา (FNB/1OM 2001) เนื่องจากมีฐานข้อมูลการศึกษาที่เป็นปัจจุบัน สำหรับข้อมูลน้ำหนักตามอายุนั้น บทความนี้ จะใช้น้ำหนักเฉลี่ยของคนไทย ตามที่คณะกรรมการจัดทำข้อกำหนดสารอาหารที่ควรได้รับประจำวันสำหรับคนไทย (พ.ศ. 2546) เป็นผู้กำหนดจากข้อมูลที่ได้มีการศึกษาในประเทศไทย เนื่องจากข้อมูลการสูญูเสียธาตุสังกะสีในร่างกายของคนไทยยังคงมีผู้ศึกษา จึงต้องอาศัยคาเฉลี่ยที่คณะกรรมการนานาชาติเสนอแนะ โดยในผู้ใหญ่ทั้งชาย และหญิงมีการสูญเสียธาตุสังกะสีทางปัสสาวะ วันละ 0.63 และ 0.44 มิลลิกรัม ตามลำดับ การสูญเสยทางผิวหนัง(เหงื่อและเซลล์ผิวหนังที่หลุดลอกประจำวัน) คิดเป็น 6.5 ไมโครกรัมต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม และการสูญเสยทางน้ำอสุจิของผู้ใหญ่เพศชายโดยเฉลี่ยเท่ากับ 0.1 มิลลิกรัมต่อวัน สำหรับการขับธาตสังกะสีจากทางเดินอาหารนั้น มีค่าโดยเฉลี่ยเท่ากับ 1.54 และ 1.06 มิลลิกรัม ต่อวัน ในผู้ใหญ่ชาย และหญิงตามลำดับ เมื่อรวมค่าเหล่านั้นเข้าด้วยกันจะได้ปริมาณธาตุสังกะสีที่สูญเสีย จากร่างกายประจำวันของผู้ใหญ่ชาย เท่ากับ 2.64 มิลลิกรัม และผู้ใหญู่หญิงเท่ากับ 1.84 มิลลิกรัม ดังนั้น เพื่อให้ร่างกายอยู่ในภาวะสมดุล จึงควรมีการดูดซึมธาตุสังกะสีในปริมาณเดียวกับการสูญเสียจากร่างกายประจำวัน (ตารางที่7.4. 1 )สำหรับทารกแรกเกิดถึง 5 เดือน การได้รับน้ำนมแม่จะได้รับธาตุสังกะสีที่เพียงพอกับความต้องการของร่างกาย ส่วนทารกและเด็กวัยตั้งแต่ 6 เดือนถึง 18 ปี การสูญเสียธาตุสังกะสีจากทางเดินอาหารในทารกวัย 6-11 เดือน มีค่าโดยเฉลี่ยเท่ากับ 0.05 มึลลิกรัมต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัมต่อวัน และสำหรับเด็กวัย 1-18 ปี 0.034 มึลลิกรัมตอน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัมต่อวัน ขณะที่ร่างกายสูญเสียธาตสังกะสีจากทางอื่น ๆ นอกเหนือจากทางเดินอาหารเป็นค่าคงที่ เท่ากับ 0.014 มิลลิกรัมต่อน้ำหนักตัว 1กิโลกรัมต่อวัน นอกจากความต้องการธาตุสังกะสีเพื่อทดแทนส่วนที่สูญเสียจากร่างกายแล้ว ยังมีความต้องการธาตุสังกะสีเพื่อการเจริญเติบโตอีกด้วย เมื่อรวมค่าเหล่านั้นเข้าด้วยกัน จะได้ความต้องการธาตสังกะสีที่ร่างกายดูดซึมได้ต่อวัน ดังแสดงในตารางที่ 7.4.1

         สำหรับหญิงตั้งครรภ์ คณะกรรมการนานาชาติด้านโภชนาการของธาตุสังกะสี เสนอให้เพิ่มความต้องการธาตุสังกะสีในไตรมาสที่ 3 ของการตั้งครรภ์ คือ 0.70 มิลลิกรัมด่อวัน ร่วมไปกับค่าของผู้ไหญ่เพศหญิง(1.84มิลลิกรัมต่อวินัยทำให้ความต้องการธาตุสังกะสีที่ร่างกายดูดซึมได้ของหญิงตั้งครรภ์เป็น 2.54 มิลลิกรัมต่อวัน ในกรณีของหญิงให้นมบุตร ปริมาณธาตุสังกะสีที่ขับออกทางน้ำนมแม่โดยเฉลี่ยในขวบปีแรก เท่ากับ 1.0 มิลลิกรัมต่อวัน ทำให้ค่าความต้องการธาตุสังกะสีที่ร่างกายดูดซึมได้ เป็น1.84 + 1.0 = 2.84 มิลลิกรัมต่อวันตารางที่7.4.1 ความต้องการธาตุสังกะสีที่ร่างกายดูดมได้ต่อวัน (daily physiologic requirementsfor absorbed zinc) ในกลุ่มอายุต่าง ๆ ของคนไทย*


หมวดความรู้:Zinc
 
รวม 333  บทความ : ลง 13/1/2555 20:52:57: แก้ไข : 8/11/2020 12:47:51 AMแก้ไขบทความแก้ไข